Wrocław to miasto pełne architektonicznych kontrastów, gdzie obok zabytkowych kamienic dumnie wznoszą się budowle z czasów PRL-u. Mowa o ikonach powojennego modernizmu, które do dziś budzą podziw, ciekawość, a czasem kontrowersje. Przygotowaliśmy listę miejsc, które pozwolą wam poczuć ducha minionej epoki i dotknąć historii, tej mniej i bardziej oczywistej.
Osiedle Przyjaźni, czyli kolorowy unikat z wielkiej płyty
To osiedle, dawniej znane jako Osiedle Przyjaźni Polsko-Radzieckiej, jest wyjątkowym projektem na mapie Polski. Zamiast szarych, monotonnych bloków, powstał tu kompleks o indywidualnym charakterze.
"Unikalna w skali kraju próba odmiennego kształtowania zespołu mieszkaniowego o bardzo indywidualnym ukształtowaniu przestrzennym i kolorystycznym, zrealizowana w technologii wielkopłytowej. (...) Forma balkonów i zdecydowana kontrastowa kolorystyka, współtworzą ostatecznie - dla wielu zaskakujący, czy wręcz kontrowersyjny efekt."
- czytamy na portalu polska-org.pl.
Charakterystyczne, zaokrąglone balkony i ciepła kolorystyka wyróżniają to miejsce. W artykule na architektura.muratorplus.pl podkreślono jego wyjątkowość.
"Bloki owijają się wokół zielonych dziedzińców, a w połączeniu z zaokrąglonymi balkonami tworzą osiedle zupełnie unikatowe. Poziom piwnic obłożono zieloną witromozaiką, a piętra pomalowano na ciepłe pomarańcze i żółcie. Wśród drzew ustawiono betonową rzeźbę pary w tańcu, symbolizującą przyjaźń narodów."
Dolmed - futurystyczna „Babka Drożdżowa”
Budynek Dolnośląskiego Centrum Medycznego przy ul. Legnickiej to prawdziwa perła modernizmu. Jego bryła przypomina odwrócony ostrosłup, co w latach 70. było niezwykle nowatorskie. Obiekt, uroczyście otwarty przez Edwarda Gierka w 1977 roku, szybko zyskał przezwisko „Babka Drożdżowa”. Jego futurystyczny wygląd został nawet wykorzystany w filmie science-fiction „Test pilota Pirxa”. Dziś budynek jest ujęty w „Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Wrocławia” jako Dobro Kultury Współczesnej.
Polecany artykuł:
Trzonolinowiec. Budynek, który wisi w powietrzu
To jeden z najbardziej rozpoznawalnych symboli PRL-owskiego Wrocławia i unikat na skalę Europy. Ten 12-piętrowy wieżowiec ma niezwykłą konstrukcję - wszystkie jego piętra są zawieszone na stalowych linach przymocowanych do centralnego, żelbetowego trzonu. Pierwsi lokatorzy zamieszkali w tym architektonicznym cudzie w 1967 roku.
„Kredka” i „Ołówek”. Naostrzone wieżowce studentów
To chyba najbardziej znane akademiki na Dolnym Śląsku. Wieżowce „Kredka” i „Ołówek” powstały na przełomie lat 80. i 90. Ich nazwy nie są przypadkowe - charakterystyczne dachy sprawiają, że budynki wyglądają jak naostrzone kredki. To kolejny dowód na to, że architektura tamtych lat potrafiła być pomysłowa.
Mezonetowiec. Modernistyczna sława
Położony u zbiegu ulic Rejtana, Kołłątaja i Kościuszki Mezonetowiec jest świetnym przykładem powojennego modernizmu. Wyróżniają go nietypowe loggie i małe balkoniki. Kiedyś o budynku było głośno nie tylko w Polsce - zachwycali się nim architekci na całym świecie.
Budynek ZETO. Komputerowy zabytek
Zakład Elektronicznej Techniki Obliczeniowej, czyli ZETO, to nie tylko jedno z najstarszych przedsiębiorstw informatycznych w Polsce, ale też architektoniczna perełka. Zaprojektowany przez tych samych architektów co Dolmed, czyli Annę i Jerzego Tarnawskich, budynek przy ul. Ofiar Oświęcimskich powstał w latach 1967-1969. Jak podkreślał konserwator zabytków, ZETO „jest przykładem powojennego modernizmu, wyrażonym w tym przypadku w doskonałych proporcjach bryły (…)”. Jego znakiem rozpoznawczym jest terakotowa mozaika na elewacji.
W galerii znajdziecie zdjęcia tych i innych miejsc we Wrocławiu, które wyglądają jak wyjęte z poprzedniej epoki. Sprawdźcie, czy je rozpoznajecie!
16
Podcasty
Playlisty tematyczne
